Between 2011 and 2013, I found myself writing little poems. The first ones where about love and ache, but as time passed by all kind of topics formed words and sentences in my head and eventually on paper. Some of them I wrote in English and some of them I translated, you will find them after the the Dutch ones.


 

Zoals alleen de maan de sterren aan de hemel kan verlichten
Zo kan alleen jij mij doen schitteren

Ik schipper
Dan weer in het verleden en dan weer in het heden
Ik schipper
Tussen twee steden
Ik schipper
In de schaduw van de liefde

Twee eenzame zielen
torsend met het verleden
In een enkel moment gevonden
Voor een eeuwigheid gescheiden

Schroot,
Eens in dienst van de mens,
nu slechts ongewenst.

Niet jij niet ik
Sprak het hart bij iedere tik
Tik tik tik
Vielen de druppels  op het hout
Warm en zout
Tik tik tik
Tik zegt de tijd
Niet jij niet hij voelt zich blij
Tik tik tik
Het is voorbij

Jij en ik ieder een zwaargewicht
Beide voor passie gezwicht
Ongekunsteld en puur
Slechts van korte duur

Vlaamse gaai
Oogt uit het paradijs
Beland in een land van ijs
Zijn fabelachtige kleurenpracht
Betovert elk koud hart
Het woud goud bruin rood
Het waardige afscheid ter verwelkoming van de steeds terugkerende dood
Dan  kaal en grauw
Opdat men het weerzien niet vergeten zou, schonk moeder natuur ons, uit ditzelfde bos: beigebruin, wit, zwart en spikkeltjes blauw.

Boem, boem.
De  soldaten tonen moed,
Boem, boem.
Klinkt het Recht.
Boem, boem.
Is dit recht  of krom?

Zij aan zij
Groen en fris
Alsof tijd onvergankelijk is
Zij aan zij
Rijp en nauwelijks pit
Weten wel beter maar doen niks

Het leven was mooi
Zowel van een afstand als van dichtbij
Maar te midden van het leven, heb ik eerlijk waar, nooit echt gezeten
Hier nu aan het einde, stel ik de vraag :
Ik heb nooit echt geleefd, niet waar?

Ik heb je lief’.
Sprak ze bij het ontwaken tegen de eerste zonnestralen.
‘Ik heb je lief’.
Fluisterde ze tegen de wind die haar, haar plaagde.
‘Ik heb je lief’.
Dacht ze toekijkend over het water, hoe  het kopjes aan de oever gaf.
‘Ik heb je lief’.
Riep ze naar het vallende blad.
‘Ik heb je lief’.
Glimlachte ze voor het slapengaan tegen de maan.

 

English translation


Boom, boom.
The soldiers showing courage.
Boom, boom.
The sound of Right.
Boom, boom.
Is this right or wrong?

Side by side
Green and fresh
Time is forever, as if
Side by side
Ripe and barely a bit of zing
Do know better , but do nothing.

Green dots dancing in stripes of blue.
Yellow everywhere.
Where is Red?

Life was beautiful
As well from a distance as from nearby
But, I never truly found myself in the midst of life
Here at the end, I ask the question:
Have I really lived at all?


‘Verzet-je-zinnen’Taaltalentenjacht 31-01-2013, Centrale Bibliotheek Rotterdam. 

 

Schetsboek schetsboek
In mijn hand
Wat is het mooiste in dit o zo vage land?

“De wouden van dit land bezitten zoveel schoonheden,
Ik zou het echt niet weten”
“Alleen zij, met vele namen en gezichten zou voor deze vraag kunnen zwichten”

Schetsboek schetsboek
In mijn hand
Waar zou ik haar kunnen vinden dan?

“Zoek in de wouden van de uwe en in die van de ander aan de overkant”
“Dwaal langs serene wateren en trotseer de woeste vuurzeeën”
“Reis en blijf altijd op pad met uw gereedschap”
“Weet dat niet u maar zij u vinden zal”.

Schetsboek schetsboek
In mijn hand
Hoe zal zij mij vinden dan?

“Elke keer dat u mijn schoot vult met de streken van uw hand,
roept  u haar aan”
“Elke keer dat u de wouden bewandeld, de wateren en de zeeën trotseert,
roept u stilzwijgend haar naam”
“Verborgen in een lijn, vermomd in een kleur, verkleed als een klank hoort  zij u immer aan”

Schetsboek schetsboek
In mijn hand
Wanneer zal zij mij vinden dan?

“De Tijd is de enige die u dit vertellen zal”

 

Advertisements